Stiekem kijken ze naar jou

Tieners tussen 12 en 15 jaar lijken onafhankelijker, maar ze kijken stiekem nog steeds naar hun ouders. Ook als het gaat om verkeersgedrag en verkeersveiligheid. Terwijl vrienden en social media steeds belangrijker worden, blijf jij als ouder grote invloed hebben op hun gedrag in het verkeer.
Hoe jij je gedraagt op de fiets, in de auto of als voetganger wordt door je tiener opgemerkt en gekopieerd. Bewust en onbewust. App je tijdens het rijden? Je kind ziet het. Negeer je een rood licht? Je puber onthoudt het. En waarom zou je kind zich aan de regels houden als de opvoeders het ook niet doen?
Alma (43), moeder van een tiener, herkent dat kinderen je vaak kopiëren: “Ik weet nog goed dat als ik vroeger een lelijk woord zei tijdens het autorijden, ik mezelf later via mijn kind hoorde praten. Ja, dan kan ik me voorstellen dat mijn puber van nu mij nog steeds nadoet. Ik kan daar in het verkeer wel wat alerter op zijn.”

Verkeersles tussen neus en lippen door

Tjerk (54) pakte het in het begin helemaal verkeerd aan. “Toen mijn kind alleen ging fietsen, raakte ik in een soort paniekstand. Iedere dag las ik hem de les wat hij wel en niet moest doen. Ik merkte dat dat irriteerde. Daarom besloot ik het anders te doen en tussen neus en lippen door ‘verkeersles’ te geven. Zo van ‘hoor jij eigenlijk iets als je die oordoppen in hebt?’. Dat werkte veel beter. Nu hij 18 is, krijg ik overigens alles terug. Zitten we samen in de auto en schreeuwt ie hard ‘houd je handen aan het stuur!’. Heb ik toch iets goed gedaan. Misschien iets té goed”, lacht hij.

Praat over verkeersveiligheid

Het kan veel uitmaken als je thuis het gesprek aangaat over verkeersveiligheid. En daarvoor hoef je echt geen uitgebreide lezingen te houden. Liever niet zelfs! Kleine momenten en korte gesprekjes over de actualiteit kunnen al een groot verschil maken. Denk aan:

• Nieuwsberichten: ‘Heb je gehoord over dat ongeluk hier in de stad? Wat zou jij hebben gedaan?’
• Dagelijkse situaties: ‘Jeetje wat irritant! Al die fietsers zonder licht. Ik reed er gisteren bijna eentje aan. Heb jij wel je licht aan trouwens?’
• Nieuwe situaties: ‘Gaaf hoor, dat je maaltijden (of folders) gaat bezorgen. Krijg je eigenlijk nog instructies over hoe je je in het verkeer moet gedragen?’

Tips voor het gesprek

• Start klein: Je hoeft niet alles in één keer te bespreken. Eén tip of één situatie per gesprek is al genoeg.
• Kies het juiste moment: Niet tijdens een ruzie of als je kind gestrest is. Zoek ontspannen momenten, bijvoorbeeld tijdens het eten of in de auto.
• Maak het persoonlijk: “Ik maak me zorgen omdat…” werkt beter dan “Alle jongeren doen…”
• Vraag naar hun ervaringen: “Hoe gaat het eigenlijk met fietsen naar school?” of “Zijn er situaties waarin je je onveilig voelt?”

Verkeersveiligheid begint dus al thuis. Tieners leren van jouw keuzes. Door zelf het goede voorbeeld te geven en regelmatig (kort) het gesprek aan te gaan, help je je kind veilig de weg op.
Want ook al lijken ze soms niet te luisteren, ze kijken echt nog steeds naar jou (op).

Wil je meer handvaten voor gesprekken over verkeersveiligheid? Bekijk dan de praktische tips en gesprekskaarten.

Deze publicatie is een samenwerking tussen JM Ouders en de Vervoerregio Amsterdam